Vroeger was ik dol op het Songfestival; ik bleef er voor thuis. Zelfs in mijn studententijd, toen ik geen televisie had, volgde ik het Songfestival, maar dan via de radio. Zelden was ik helemaal gelukkig met de uitslag, maar ongelukkig was ik eigenlijk nooit. De laatste jaren kan het festival me niet meer zo veel schelen, al was ik vorig jaar wel helemaal tevreden over de Noorse winnaar. Maar zojuist zag ik de nationale finale en nu voel ik me toch wel heel erg ongemakkelijk over de uitkomst.
In Nederland heeft de Nos, de omroep die het Songfestival behoort te verzorgen, het ontzettend af laten weten, en als ik eerlijk ben moet ik zeggen dat het beter was geweest als de Tros, die de organisatie overnam, zich er in het geheel niet aan gewaagd had. De omroep had Pierre Kartner gevraagd om een liedje te maken. Die had nog wel wat op de plank liggen dat weinig hitpotentie had, dus perfect voor het Songfestival zal men gedacht hebben, en vervolgens heeft de Tros een aantal jonge artiesten met betrekkelijk weinig charisma gevraagd het liedje ten gehore te brengen in vijf allureloze arrangementen.
Ach, wie het gehoord heeft zal zich wel net zo schamen als ik voor de vertoning die de Tros ervan maakte, met het dieptepunt aan het einde: de stemmen staakten en Pierre Kartner moest de knoop doorhakken en beslissen wie naar het Songfestival mocht. Hij wilde dat niet en daar had hij gelijk in, en er waren ook voldoende alternatieven mogelijk (bijvoorbeeld de volgorde van de stemmen die door het publiek waren uitgebracht; daar konden ze bij de Tros echter niet op komen), maar men dwong Kartner om een keuze te maken. Hij koos Sieneke (foto). Zo armoedig is de procedure nooit eerder geweest. Zo flut de Nederlandse inzending evenmin. Waarin een klein land klein kan zijn.
Het was tenenkrommend, de keuze was zo onzorgvuldig. Maar Loekz was toch best aardig?
http://www.youtube.com/watch?v=Z4UNhu59qJI
Dat lxc3xa9xc3xa9k nog het aardigst te zullen worden, maar door dat Arabische riedeltje werd het potsierlijk.
Ik hoop nog steeds, dat de ‘Tros’ binnen nu en een jaar uit het omroepbestel wordt gegooid. Een vreselijke omroep die – op ‘Dit was het nieuws’ na (maar juist met dit programma zijn ze gestopt) – geen enkele goed programma heeft voortgebracht. Ze kunnen zich mooi voegen naast of samengaan met SBS.
Het was wel tekenend voor de Tros: het publiek kreeg voor de sier een stem maar zat er voor spek en bonen bij.
Het publiek? De Tros spreekt liever over ‘het volk’. Bah!
Vanavond een recensie van mij waarin ik betoog dat de Nederlandse muziekwereld er belang bij heeft dat wij jaarlijks voor lul staan. Het functioneert als marktbescherming.
En waar vinden wij die recensie, M.H. Benders?
Dat ze die oude smurf uit de pot mosterd hebben opgediept. Met afgrijzen keek ik vandaag naar de uitslag op het nieuws.
Vroeger wel eens bij “Op volle toeren” met een hele groep verstandelijk gehandicapten op de tribune gezeten. Als je daar het publiek enorm ziet genieten dan heeft dat net zoveel waarde als de mooiste jazz of klassieke muziek. Op de Duitse tv zie je nog wel eens een schlagerfestival. Zulk publiek was in nederland bijna uit beeld verdwenen. Ik gun deze mensen wel eens een keer dat er aan zo’n happening een liedje meedoet dan je met emmers jif nog niet uit je geheugen kunt schrobben.
Wat een totale aanfluiting de finale van het Nationaal Songfestival. Toen ik hoorde dat Pierre Kartner het liedje zou schrijven werd ik al angstig; al mijn bange vermoedens zijn uitgekomen ! Wat een kneuterigheid, wat een amateurisme ! Ik heb (best op een vriendelijke manier) mijn twijfels over SHA-LA-LA-LI op de weblog van het Songfestival/TROS proberen te plaatsen, maar deze zijn daar nooit terecht gekomen. De TROS trekt zich niks van de Eurovisie fans aan ! In 1981 stuurde Nederland ook al zo’n kneuterig liedje, Linda Williams met “Het is een wonder”. SHA-LA-LA-LI is geen haar beter, het is een belediging voor de echte Eurovisie fans, die nu allemaal afhaken. Treurig, jammer, doodzone en zxc3xb3 onnodig !!!
Joepie! Wij Belgen eindigen dit jaar niet als laatste!