Ik woon aan een klein grachtje in Amsterdam en blijf op Koninginnedag altijd binnen. Vroeger vond ik het nog wel leuk, met kinderen op straat, maar die zijn verdrongen door de volwassenen. Als die grote mensen ludiek zijn is dat nog wel grappig en als ze door de gracht varen in versierde badkuipen en dergelijke, kijk ik er graag naar, maar het is allemaal uit de hand gelopen. Om de een of andere reden heeft de gemeente het toegestaan dat men al vanaf ‘s morgens in alle vroegte lallend door de stad mag lopen, met bier in de hand, en wat ik het ergst vind: de luidsprekers op boten en in de straten mogen zo vol open dat de ruiten voortdurend staan te trillen in de sponningen. Ik moet zo nu en dan een raam openzetten omdat ik bang ben dat anders de ruit springt, dus dan bonk je op het ritme van de bassen spontaan je huis uit. Er zit niks anders op: ik mxc3xb3xc3xa9t naar buiten. Beneden op straat zitten mijn benedenburen met ouwe troep op een tafel. Ik ga ze even vragen of ze hun allermooiste huisraad op straat hebben gezet om de hele buurt de ogen uit te steken.