Er zijn twee redenen waarom ik een zelfgezongen liedje op internet heb gezet:

1. Ik vertel aan kinderen, als ik op schoolbezoek ben, dat toen ik hun leeftijd had ik zanger wilde worden. Ze willen dan altijd dat ik zing, en dat doe ik nxc3xb3xc3xb3xc3xb3it. Dan zijn ze teleurgesteld, dus ik heb overwogen om het niet maar niet meer te zeggen. Maar ja, ik had die droom echt toen ik veertien was en ik vind dat ik dat niet moet verzwijgen omdat ik me geneer voor mijn beperkte zangkwaliteiten.
Ik ben andere dromen na gaan jagen, en nu kan het me niet meer zo veel schelen wat anderen van mijn gezang vinden, maar ik ga niet voor een volle klas staan zingen! Vandaar dat ik nu een liedje heb gemaakt, zodat kinderen, als ik op bezoek ben geweest, zxc3xa9lf op YouTube kunnen gaan luisteren als ze echt willen weten hoe ik zing. 

2. Morgen is het 47 jaar geleden dat mijn vader overleed. Vandaar dat ik voor deze tekst gekozen heb: er staat in dat een vader een liedje op een cassette heeft ingezongen, en ik vond het wel aardig om dat dan nu zxc3xa9lf te doen, zij het niet op een cassettebandje, maar op een filmpje.

Cassette heb ik twintig jaar geleden geschreven voor Het klokhuis. Het werd toen gezongen door Frank Groothof, op muziek van Harry Bannink. Dit is niet de muziek van Bannink, maar muziek die ik op de computer heb gemaakt en daar heb ik dit gedicht (dat te vinden is in Hou van mij) op gexc3xafmproviseerd.